بنام خدا 🔶 نهی از همبستری در روزهای خاص اول، وسط و آخر ماه قمری ابتلای فرزند به دیوانگی، تشنج،جذام و سی پی (فرزند و مادر) دو روز آخر ماه قمری کم فهمی فرزند نیمه شعبان زشت چهره بودن فرزند شب عید فطر دیر فرزند دار شدن فرزند انسان شب عید قربان چهار یا شش انگشتی متولّد شدن فرزند در مسافرت سه شبانه روزی یار و کمک کار شدن ظالم فرزند شب مسافرت نفاق مال توسط فرزند در غیر حق 🔶 نهی از همبستری در ساعات خاص نزدیکی در بعد از ظهر لوچ شدن چشم فرزند بین اذان و اقامه خونریز بودن فرزند ساعات اولیه شب ساحر بودن و ترجیچ دادن آخرت به دنیا توسط فرزند، قولنج، فتق 🔶 نهی از همبستری در مکانهای خاص در پشت بام خانه منافق شدن فرزند زیر درخت میوه آدم کش شدن فرزند مقابل آفتاب یا شعاع آن فقر و بیچارگی فرزند 🔶 نهی از همبستری در حالات خاص در حالت ایستاده شب اداری فرزند صحبت زیاد کر و لالی فرزند نگاه به عورت زن کوری فرزند با تفکر به زن دیگر اخلاق زنانه داشتن فرزند پسر با تفکر به خواهر زن کمک کار ظالم شدن فرزند بدون وضو با زن باردار کوردلی و بخل فرزند تمیز کردن محل نزدیکی با دستمال دشمنی بین زن و شوهر نزدیکی با خانم باردار در ماههای آخر(نهی شده) - 🔶 توصیه های مربوط به زمان همبستری همبستری در شب دوشنبه حافظ قرآن شدن و راضی به قسمت الهی شدن فرزند در شب سه شنبه توفیق شهادت و رئوف و رحیم و پاک زبان بودن فرزند در شب پنجشنبه مدیر یا دانشمند شدن فرزند بعد از اذان ظهر پنجشنبه دور بودن فرزند از شیطان، سلامت دین و دنیا و فهمیده بودن اش بعد از نماز عشاء شب جمعه جزو ابدال شدن فرزند (بینظیران از حیث رتبه ایمانی و..) در شب جمعه سخنران ماهر شدن فرزند بعد از عصر روز جمعه عالم معروف و مشهور گردیدن فرزند 🔶 همبستری در آخر شب زیاد بودن قوه عقل فرزند (بسیار مهم) توصیه های عمومی مربوط به همبستری 🔶 مانند کبوتر بدون مقدمات نباشد. بدون عجله باشد(چون ممکن است به دستگاه تناسلی صدمه وارد شود)، مکث کند، صبر کند. مستحب است زیاد ملاعبه و ملاطفت کند. سینه های زن را فشار دهد. 🔶سیر نباشد(بعد از هضم اول یا دوم باشد). بدن در حالت استراحت و در مرحله جذب غذا باشد. گرسنه و در حالت ضعف نباشد. 3 تا4 ساعت بعد از غذا خوردن بهتر است. 🔶زمان و حد و حدود ملاعبه: در صورت و چشم زن حالت شهوت ظاهر شود. چشمهایش قرمز شود و مردمکش بزرگ شود و به سوی مرد میل و رغبت پیدا کند. 🔶زن نیز ارضا شود و نیازهایش (که بیشتر از مرد است) برطرف شود و شهوتش خالی شود. 🔶 نکات رعایت کردنی بعد از انعقاد نطفه یکماه مصرف سویق گندم و جو توسط مادر زمینه عدم ابتلای فرزند به ضعف جسمی و عقلی و انواع معلولیتها مداومت برخوردن میوه ی به (حیوا - خصوصاً اگر معطر باشد) به اذن الهی موجب نکویی اخلاق فرزند، و خوشبو و خوشرنگ شدنش میشود. مداومت بر خوردن گلابی زیبایی و تقویت قلب فرزند مصرف روزانه دو قاشق مرباخوری مصرف کندر نر آسیاب شده به مدت یکماه توسط مادر تقویت قلب فرزند (جلوگیری از عدم تشکیل قلب و مغز) و تیزهوشی وی خواهد بود. مداومت بر خوردن خربزه با پنیر محلی در شب زیبا شدن فرزند مداومت بر مصرف کدو و آب کدو جلوگیری از بیش فعالی فرزند 🔶 نگهداری کبوتر در خانه جهت جلوگیری از آسیب سفیهان اجنّه به کودک در ماههای آخر بارداری و تا دو سالگی فرزند، (ضروری) نکات رعایت کردنی بعد از تولّد فرزند 🔶 روز اوّل توصیه به خوردن اقّلا 7 عدد خرما بلافاصله بعد از زایمان توسط مادر 👈 موجب بردباری فرزند استفاده از واکسن اسلامی که موجب عدم ابتلای فرزند به فزع و التهاب و بیماری های کودکان خواهد شد (بسیار مهم بوده و در انتهای مطلب طرز تهیّه آن ذکر خواهد شد) گفتن اذان در گوش راست و اقامه در گوش چپ فرزند 👈 ایمنی از شرّ شیطان توصیه به بازکردن کام فرزند (اولین غذای فرزند) با خرما، تربت امام حسین، آب فرات یا آب باران به محض تولد شیر دهی فرزند مدت زمان شیردهی توسط مادر، جهت سلامت فرزند 21 ماه میباشد. با توجه به اینکه یک پستان مادر غذا و دیگری نوشیدنی میباشد لذا توصیه شده که فرزند از هر دو پستان تغذیه نماید. با توجه به اینکه اخلاق از طریق شیر به فرزند سرایت میکند لذا در صورت شیر نداشتن مادر، در مرحله اول توصیه میشود حتماً طبق رسوم متعارف سابق، شیر دایه ی متدیّن و با اخلاق جایگزین شیر مادر گردد و در صورت عدم امکان، به جای شیر خشک حداقل از شیر گاو محلی رقیق شده استفاده شود. توصیه میشود بعد از هر بار خوردن شیر توسط فرزند، دهان وی (اقلا ظاهر دهان که شامل لبها میباشد) شستشو شود، چرا که موجب تولید انواع بیماری ها و پریدن فرزند از خواب میشود. طرز تهیّه واکسن اسلامی 🔶 اندازه یک عدس صمغ جاوشیر (تهیه از عطاری) را با آب (بهتر است آب باران یا آب فرات باشد) حل کرده سپس در بینی سمت چپ دو قطره و در بینی سمت راست یک قطره ریخته شود. 🔶 نکته مهم: این امر باید قبل از بریدن ناف در بیمارستان صورت گیرد. غذاهای کمکی خوراندن مخلوط سویق گندم وجو با آب يا شیر از ماه های اول به فرزند 👈 موجب رویش گوشت و تقویت استخوان فرزند خوراندن انار یا آب آن 👈 موجب تسریع در رشد فرزند و تسریع در باز شدن قدرت تکلّم توصیه میشود جهت بیمه کردن کودک از آسیبهای جسمی، حتما تا روز هفتم و اگر نشد هر موقع امکان داشت، عقیقه (ترجیحا گوسفند) ذبح گردد. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- عزیزان چرا از دوستان و آشنایانتان نیز دعوت نمی نمایید تا از دریای بیکران علوم اهل بیت همگی بهره ببرند؟ آیا وجود این همه بیمار و معلول در خانواده ها زاییده عدم توجه به توصیه های اهل بیت نیست؟

ژانویه 26, 2017 از:
بنام خدا تاریخچه عسل آنچه مسلم است، این است که عسل همیشه و از قدیم‌الایام مورد توجه و احترام همگان بوده است و بر روی پاپیروس از مصر در حدود ۳۵۰۰ سال پیش به خواص طبی آن اشاره گردیده است. در قدیم مصری‌ها و یونانی‌ها مردگان خود را با عسل مومیایی می‌کردند. دکتر عبداللطیف مصری در یکی از اهرام جیزه در داخل تابوت جسد کودکی را پیدا کرد که با عسل مومیایی شده بود. اسکندر مقدونی در بابل مرد و جسدش با عسل مومیایی شده و برای دفن کردن به مقدونیه فرستاده شد تاریخچه استفاده ازعسل طبیعیهمراه با تاریخ خلقت بوده و تقریباً در هر فرهنگی می‌توان شواهد بهره‌گیری از آن به عنوان یک منبع غذایی بود. در طول چندین هزار سال، تا اوایل قرن ۱۸، عسل منبع اصلی قند مصرفی محسوب می‌شد، اما در چند قرن اخیر همزمان با رشد صنعت نیشکر و چغندر قند، استفاده از عسل طبیعی به عنوان تأمین کننده اصلی قند بسیار کاهش یافت. مطالعات و بررسی های دانشمندان زیست شناس نشان می دهد که حداقل ۱۵۰ میلیون سال است که موجوداتی بنام زنبور عسل (Honey Bee) در جهان زندگی می کنند. قدیمی ترین فسیل زنبور عسل مربوط به بیست میلیون سال پیش است که در موزه تاریخ طبیعی نیویورک نگه داری می شود ( نشانگر مقاومت زنبور عسل و تطابق با محیط ، برای حفظ بقا آن است ) و از آنجا که همه موجودات نتیجه تکامل هستند چنین حدث زده میشود که گونه های ابتدایی آن مربوط به چهل تا پنجاه میلیون سال قبل می باشد. از روایت های قدیم هندی و مصریان باستان بر می آید که از عسل استفاده می کرده اند گویند در یکی از اهرام مصر ظرفی حاوی عسل یافتند که بعد از چند هزار سال هنوز همچنان سالم بوده است. در سرودهای هومر ، در کتاب های دینی وصف عسل آمده است در قرن ۸ قمری در یونان برای پرورش زنبور عسل و استفاده از عسل آن مقرراتی وضع کرده بودند. بدون شک در ابتدا عسل باعث شده است که توجه انسان به سمت زنبور عسل جلب شود . قدیمی ترین اثر تاریخی که به برداشت عسل توسط انسان تعبیر شده است مربوط به هفت هزار سال قبل از میلاد است که در اسپانیا مشاهده گردیده است . این اثر شامل قیافه حک شده یک انسان بر سنگ است که نرد بانی را برای رسیدن به محلی کلنی به کاربرده و ظرفی برای قراردادن شان های پر از عسل به کمر دارد . در حالی که زنبورداران عسل کارگر در اطراف سر او به پرواز در آمده اند . یک اثر نقاشی که از روزگاری بعد از مورد بالا حکایت دارد ، از آفریقا بدست آمده و نشان می دهد که فردی همان عمل را انجام می دهد ، با این تفاوت که او برای دور کردن زنبورداران از دود استفاده می کند . باستان شناسها حکایت می کنند که قبایل بدوی با جمع آوری عسل آشنا بوده اند . عده ای در برداشت عسل از وسایل دود کننده استفاده می کرده اند و عده ای برای داشتن عسل از لانه هایی که در صخره های تیز و مرتفع سنگی و در دره های عمیق قرار گرفته اند جان خود را به خطر انداخته اند . در بعضی از قبایل افرادی به طور منظم تنه تو خالی درختان را بررسی و برای برداشت عسل علامت گذاری می کردند . به نظر می رسد که این نشانه گذاری بیانگر این مطلب بوده است که این درختان مالکیت عام نداشته و همه نمی توانستند از آن استفاده کنند . عسل در عهد باستان عسل در مصر باستان عسل در زندگی روحانی، اجتماعی و اقتصادیمصریانباستان نقش مهمی بازی می‌کرده‌است. از حکایت‌های به جا مانده در پرستش‌گاه‌ها و آرامگاه مردگان چنین بر می‌آید که عسل در آن روزگار از اهمیت بسیاری برخوردار بوده و در سنن قدیمی با اشاره به اهمیت دارویی عسل، به بیماران جهت درمان تجویز می‌شد. مصریان قدیم ترکیبی ازجو، عسل وگندمتهیه و به جایالکلاستفاده می‌کردند ، در پاپیروس ها به اهمیت دارویی عسل اشاره شده است و در بیشتر داروها مقداری شیر و عسل به کار می رفته است عسل در یونان باستان یونانیان باستان تصور می‌کردند که خدایان چون خوراک بهشتی می‌خوردند فناناپذیر و ابدی گشته‌اند آنها ایمان داشتند که عسل یکی از اجزای مهم این خوراک بهشتی است. در یونان باستان نیز عسل یکی از هدایای گرانبهای طبیعت انگاشته می شد. بقراط پدر پزشکی و بنیان‌گذار طب یونان۲۵۰۰سال پیش در مورد عسل چنین گفته‌است: هر دارویی از مواد غذایی درست می‌شود و متعاقب آن هر غذایی نیز جانشین دارو می‌گردد، عسل پاسخگوی این دو شرط است. موریس مترلینگ در مورد عسل گفته: همین امروز اگر زنبور عسل از بین برود هزاران نوع از گیاهان از بین خواهد رفت و از کجا معلوم کهتمدن، از بین نرود. عسل در ایران باستان ابوعلی سینا۱۰۰۰سال پیش درکتاب قانون خود نسخه‌های زیادی بر پایه عسل و موم آن تجویز کرده‌است. زنبورداری در ایران سابقه دیرینه داشته و یکی از حرفه های اصیل و قدیمی ایرانیها است .دشنه مفرغی منقش به شکل زنبور عسل و متعلق به هشتصد سال قبل از میلاد که در لرستان بدست آمده است و اکنون در موزه شهر بروکسل نگهداری می‌شود، معرف قدمت آشنایی ایرانیها با این حشره مفید است. در دوران هخامنشیان نگهداری زنبور در ایران رواج داشته چون مردم به جای شکر از عسل استفاده می‌کردند. پایۀ عسل و موم تجویز می کرد و همچنین بقراط حکیم، پدر پزشکی وبنیان گذار طبی یونانی، حدود۲۵۰۰سال پیش در مورد اهمیت عسل چنین بیان داشته است: «هر دارویی نیز از مواد غذایی درست می شود و متقابلاً هر غذایی نیز جانشین دارو می گردد. عسل به این هر دو شرط جوابگوست.» او به مقدار زیادی از عسل استفاده می کرده و در درمان اکثر بیماریها، از جمله زخمهاعسل تجویز می نموده است. باستان شناسان معتقدند قبایل بدوی با جمع آوری عسل آشنا بودند. عده ای در برداشت عسل از وسایل دودکننده استفاده می کرده اند و عده ای برای داشتن عسل از لانه هایی که در صخره های تیز و مرتفع سنگی و در دره های عمیق قرار گرفته اند، جان خود را به خطر انداخته اند. در بعضی از قبایل افرادی به طور منظم تنۀ تو خالی درختان را بررسی و آن ها را برای برداشت عسل علامت گذاری میکردند. عسل در زندگی روحانی، اجتماعی واقتصادی مصریان باستان نیز نقش مهمی بازی می کرده است. از حکاکی های به جا مانده در پرستشگاه ها و دخمه های مردگان چنین بر می آید که عسل در آن روزگار اهمیت ملی زیاد داشته است. درپاپیروس ها به اهمیت دارویی عسل اشاره شده و در بیشتر دارو ها مقداری شیر و عسل به کار می رفته است. مصریان قدیم از نوعی نوشاب که از جو، عسل و گندم تهیه می شده است، به مقدار زیاد استفاده می کردند، زیرا الکل در دسترس آنها نبود. کتاب مذهبی یهودیان از سرزمین موعود چنین یاد می کند که در آن نهرهایی از عسل و شیر جاری است عسل از دید ابوعلی سینا عسل یک محصول غذایی مفید و یک اکسیر پر ارزش است که از قرنها پیش به عنوان عالیترین و مقوی ترین غذاها شناخته شده و همچنین به واسطه ویژگی های شفابخش خود به عنوان دارو در دمان اکثر بیماریها در بین تمام ملل کاربرد داشته است . ماده اصلی آن شهد گلها و گیاهان مطر و شفابخش است که توسط زنبور داران عسل پس از مکیدن ، تغلیظ و تغییر شکل دادن ساخته شده و به عنوان یک غذای خوشمزه و کامل در دسترس انسان قرار می گیرد . عسل یکی از هدیه های ارزنده و پرارزش طبیعت می باشد که در قرآن کریم از آن به عنوان فیه شفا للناس ( شفای مردم در آن است ) یاد می کند و پیامبر گرامی صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و ائمه معصومین علیه‌السلام نیز در زمان حیات خویش بنا به روایات و احادیث متعدد ازآن استفاده می نمودند و خواص شفا بخش آن را در درمان انواع بیماریها یاد آور شده اند . اگر چه در زمان آنها علمی به نام تغذیه وجود نداشته ولی با بینایی کامل خواص غذاها و داروها از جمله عسل را بیان نموده و مردم را ذر این زمینه آگاه کرده اند . سخنان آنها در رابطه با تحقیقات امروزی نشان می دهد که تطابق کامل بین آنها موجود بوده و تضادی بین آنها نیست . روی همین اصل است که عقیده داریم پیشوایان مذهبی ما عالم به همه علوم وآگاه از تمام فنون و رموز بوده اند . آنچه که مسلم است اهمیت عسل در طب قدیم به مراتب بیشتر از حال حاضر بوده است . ابوعلی سینافیلسوف و بزرگترین شخصیت پزشکی ایرانی ، یکهزار سال پیش در کتاب قانون پزشکی خود نسخه های زیادی بر پایه عسل و موم تجویز می کرده و هم چنین بقراط حکیم پدر پزشکی و بنیانگذار طب یونانی حدود ۲۵۰۰ سال پیش در مورد اهمیت عسل چنین فرموده است : هر داروئی نیز از مواد غذایی درست می شود ، و متقابلا هر غذایی نیز جانشین دارو می گردد . عسل به این هر دو شرط جوابگوست . او به مقدار زیادی از عسل استفاده می کرده و در درمان اکثر بیماری ها از جمله زخم ها عسل تجویز می نموده است . در اکثر کشورهای جهان از جمله شوروی سابق که بزرگترین کشور تولید کننده عسل در دنیاست ، تاکنون تحقیقات زیادی روی فرآورده های زنبور عسل از جمله عسل ژله رویال ، گرده ، موم ، بره موم و زهر زنبور عسل صورت گرفته و خواص پزشکی آنان بوسیله پژوهشهای علمی و نتایج بالینی مورد تایید بسیاری از محققین و پژوهشگران قرار گرفته است . ولی متاسفانه در کشور ما که عسل تولیدی آن منحصر به فرد و در نوع خود بی نظیر است نه تنها به جنبه دارویی آن توجه نشده است بلکه از نظر مصرف غذایی هم مورد کم لطفی قرار گرفته است و این نعمت خدادادی و هدیه آسمانی که به راحتی می توان آن را تولید و در اختیار همگان قرار داد هنوز ارزش واقعی خود را بین سایر مواد غذایی بدست نیاورده و موجب عدم توجه بیشتر مردم به آن گردیده است. به طوریکه هنوز هم مربا ها و قندهای مصنوعی را به این غذای بهشتی و اکسیر حیات که از هر نظر برتری ممتاز و چشمگیری نسبت به همه مواد غذایی و خوراکی داشته و دارد رجحان می دهد که علل اصلی آن عدم شناخت از مزایا و ارزش های واقعی عسل می باشد . اگر ما به عنوان یک درس علمی و طبی به شناخت انواع عسل و میزان قابلیت ها و مواد موجود در آن بپردازیم ، تولید عسل را در سطح کشور پرورش دهیم ، با عسل تقلبی مبارزه کنیم و موارد منع مصرف آن را پیدا نماییم ، آیا به طب ساده ، به اقتصاد کشور و به تعمیق تعالیم اسلامی کمک نکرده ایم ؟ خوشبختانه تحقیق در این مورد هم جالب و هم کم هزینه است . نیازی هم به کمک های خارجی نداشته و یا کمتر دارد . امید است متخصصین امور پزشکی ، داروسازان و محققین کشورمان هم در کنار کاوشها و تحقیقات خود خواص طبی عسل را مد نظر قرار داده تا عسل بتواند جایگاه واقعی خود را در بین سایر محصولات غذایی پیدا کند . . عسل در ادیان عسل در اسلام درقرآن یک سوره به نام زنبور عسل(سوره نحل)وجود دارد. خداوند در قرآن می‌گوید: و پروردگار تو به زنبور عسل وحی [الهام غریزی] کرد که از پاره‌ای کوه‌ها و از برخی درختان و از آنچه داربست [و چفته‌سازی] می‌کنند، خانه‌هایی برای خود درست کن سپس از همه میوه‌ها بخور، و راههای پروردگارت را فرمانبردارانه، بپوی. [آن گاه] از درون [شکم] آن، شهدی که به رنگهای گوناگون است بیرون می‌آید. در آن، برای مردم درمانی است. راستی در این [زندگی زنبوران] برای مردمی که تفکر می‌کنند نشانه [قدرت الهی] است علی بن ابی‌طالبمی‌گوید: همانا زنبور عسل از هر گلی زیباترینش را بر می‌گزیند. از او دو گوهر گرانقدر تولید می‌شود” در یکی از آن دو (عسل) شفای درد مردم ودر دیگری نور و روشنایی (موم) است. عسل به روایت قران عسل واژه ای عربی است که به فارسی آن را انگبین گویند و آن عبارت از مادۀ شیرینی است که توسط زنبور عسل از شهد گلهای گیاهان جمع آوری وپس از تغییرات لازم در سلول های مومی، شانه های کندو ذخیره میشود. در تعریف جامع تری از عسل که در سال ۱۹۰۶ در آمریکا ارائه شده است، عسل را عبارت از ترشح مواد قندی درختان و شهد گل گیاهان دانسته اند که توسط زنبوران عسل جمع آوری و تغییر می یابد ودرون سلول های قاب ذخیره می شود.عسل محصول غذایی مفیدو اکسیری پرارزش است که از قرن ها پیش به عنوان عالی ترین و مقوی ترین غذاها شناخته شده و همچنین به واسطۀ ویژگی های شفابخش خود به عنوان دارو و درمان اکثر بیماری ها در بین تمام ملل کاربرد داشته است.از نگاهی دیگر، عسل یکی از هدیه های ارزنده و پرارزش طبیعت است که قرآن کریم از آن به عنوان «فیه شفاء للناس»(شفای مردم در آن است) یاد می کند. پیامبر گرامی اسلام صلّی الله علیه و آله و سلّم و ائمه معصومین علیهم السلام نیز در زمان حیات خویش بنا به روایات و احادیث متعدد از آن استفاده می نمودند و خواص شفا بخش آن را در درمان انواع بیماری ها یادآور شده اند. تردیدی نیست که اهمیت عسل در طب قدیم به مراتب بیشتر از حال حاضر بوده است. ابوعلی سینا، فیلسوف وبزرگترین شخصیت پزشکی ایرانی، هزار سال پیش در کتاب قانون خود، نخسه های زیادی بر عسل در یهود ومسیحیت کتاب مذهبی یهودیان از سرزمین موعود چنین یاد می‌کند که در آن نهرهایی از عسل و شیر جاری است .در کتاب انجیل مسیحیان از عسل به عنوان مظهر فراوانی و نعمت یاد شده و در طومار بحرالمیت نیز ازعسل نام برده شده ولی از زنبور داری اثری نیست.